Akkerbouw

Achtergrond 99 x bekeken

Chaos in granen?

Een bizar rijke speculant in agrarische aandelen ligt genoegzaam naast zijn maitresse in een luxe hotelkamer en schrikt wakker van het rinkelen van zijn mobieltje.

Een quiz-vraagje. Een bizar rijke speculant in agrarische aandelen ligt genoegzaam knorrend als een biggetje naast zijn maitresse in een luxe hotelkamer en schrikt wakker van het rinkelen van zijn mobieltje. Kijkend in de display breekt het zweet hem aan alle kanten uit... Waarom? Antwoord A: zijn echtgenote belt. Antwoord B: zijn persoonlijke adviseur van dé agrarische bank belt.

Het goede antwoord is: B. Immers de graanprijzen kelderen als een baksteen. Er moeten mensen zijn die écht grof geld verliezen aan het beleggen in granen. Dat is maar goed, want als er mensen zijn die nu verliezen, zijn er straks ook weer mensen die er geld op verdienen. En zo blijft het beleggen een leuke bezigheid.

Het oogstjaar 2007 was in grote delen van Europa rampzalig. De prijzen voor tarwe, gerst en mais schoten met een factor 2,5 tot 3 omhoog. Andere producten als mineralen, vitaminen en aminozuren stegen mee. Zelfs kalk, eigenlijk niets anders dan zand uit een groot gat, explodeerde in prijs. Varkens- en pluimveebedrijven vielen met bosjes om of staan onder curatele. Biogasinstallaties werden stopgezet. Plannen voor investeringen in nieuwe biogasinstallaties of bio-ethanolfabrieken werden massaal eventjes geparkeerd. Met deze graanprijzen was het immers niet rond te rekenen. Allerlei beleggers en banken vlogen als vliegen op een hoop stront op de nieuwe markt van agrarische grondstoffen. Kassa!

Hoe anders lijkt oogstjaar 2008. De wereldwijde tarweoogst lijkt vele tientallen miljoenen tonnen hoger uit te vallen. Ook de korrelmais staat prima; in Hongarije wordt zelfs een dubbele hoeveelheid ten opzichte van 2007 verwacht. Het gevolg is dat beursprijzen onder de ‘magische grens’ van €200 zijn gekomen, een grens die velen tot voor kort als ‘acceptabele prijs’ hadden ingeschat. De €185 komt zelfs met rasse schreden dichterbij. De producenten van varkensschnitzels of kippenbouten zijn opgelucht. En waarschijnlijk de investeerders die hun euro’s in biogas en bio-ethanolinstallaties willen steken, halen ook een beetje adem. Maar... is het allemaal wel hosanna? Immers, de wereldbevolking blijft sterk groeien evenals het welvaartsniveau van veel mensen in (nu nog) onderontwikkelde gebieden. De vraag naar olie en graan (beide zijn door de biofuels aan elkaar gekoppeld) zal blijvend stijgen. En bovendien, wáár hebben we het over? Een jaar of twee geleden kochten we rogge voor €80 per ton, en ondanks de ‘misère in de graanprijzen’ is dat nog steeds het dubbele. Het lijkt er dus op dat we na 1 jaar recordprijzen gewend zijn aan deze hoge prijzen en al blij zijn dat het iets goedkoper is... Laten we hopen dat de inkopers van de supermarkten ook snel wennen aan de verdrievoudiging van de varkensprijs en dan een jaar later blij zijn dat het nog maar de dubbele prijs is.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.