Akkerbouw

Achtergrond 293 x bekeken 1 reactie

Subsidie belandt op verkeerde plek

Telers van suikerbieten worden hier in Kazachstan genaaid. Ze krijgen geen geld voor hun product, maar worden betaald in geraffineerde suiker. Dat drukt de prijzen!

Kazachstan geeft nu ongeveer €30 subsidie per hectare als je oliehoudende zaden gaat telen, en €280 per hectare suikerbieten. Ja, inderdaad, tweehonderdtachtig euro, het staat er goed. En waarom zo veel? Omdat alle suikerfabrieken in handen zijn van De Clan, de families rond de politieke elite van dit land. Door subsidie te gegeven komt al dat geld legaal in de zak van die families. Want de suikerfabriek teelt hoofdzakelijk zelf de bieten op gehuurd land. De privételers zijn meestal niet geregistreerd en komen daarmee niet in aanmerking voor de subsidie. Hetzelfde als bij de kippen: die worden ook per kilo geslacht-gewicht ondersteund, en wie was ook alweer de eigenaar van de pluimveebedrijven?

De grote privételers van suikerbieten worden aan alle kanten genaaid. Ten eerste is er het probleem met de subsidies. Dan zijn er de verwerkers. De suikerfabrieken betalen je niet in geld uit. In 2006 nog wel, in 2007 niet. Er is betaald in natura. De teler krijgt een percentage van de suiker terug in melasse, perspulp en hoera! suiker.

Leuren met 300.000 kilo suiker

En wat moet die teler daar nou mee? Zelf verkopen. Maar iedereen is al aan het verkopen. Dus beurt hij weinig. Want aan wie verkoop je 200.000 kilo melasse? En waar ga je heen met 300.000 kilo zuivere suiker? Als je zelf flink wat koeien hebt, kun je die de bietenpulp en eventueel een flink deel van de melasse voeren. Maar dan blijf je nog met de suiker zitten. De hele verwerkende industrie die suiker in het groot nodig heeft, weet ook dat er partijen zijn die snel verkocht moeten worden omdat iemand dringend geld nodig heeft.

Ik sprak laatst iemand om een heel ander onderwerp en ook daar kwam een suikerverhaal naar boven. Hij had een klant voor de suiker, maar eer die alles afgenomen en BETAALD had, dan was hij ook een seizoen verder.

Ik adviseerde hem een contract te maken op basis van de helft ‘vuile suiker’ en de helft 99,9 procent zuivere suiker. Dan kan hij namelijk handelen met chocolade- en frisdrankfabrieken. Als hij daarmee de eerste is, dan is hij spekkoper.

Ik heb met hem te doen: 800 bunder suikerbieten en pas geld beuren als hij alle suiker, melasse en pulp heeft verpatst.

Evengoed: ik blijf hier. Dit is leven en vechten. Ik heb medelijden met jullie in Europa omdat alles gecontroleerd en georganiseerd is. Maar in werkelijkheid worden jullie in slaap gesust.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Jan Harm Welleweerd

    Best Bert,

    Je blog lees ik altijd geïntereseerd, ik heb zelf een tijdje in Rusland gewerkt dus ik kan me een beetje inbeelden welke (stomzinnige) problemen zich voordoen.
    Maar, ik krijg wel het idee dat je de laatste tijd meer afgeeft op Nederland en het boeren in Nederland. Ik weet ook wel dat hier overdreven veel geregeld is, en dat de boeren in Nederland zichzelf niet in de hemel moeten wanen, maar ik vind het wel een beetje makkelijk om er zo op te reageren. Wat heeft het voor zin om de Nederlandse boeren voor minder aan te zien dan de boeren in Kazachstan, en andersom? Overal is wat, en echte ondernemers proberen er altijd wat van te maken, in welk land dan ook.

    Met vriendelijke groet,

    Jan Harm.

Of registreer je om te kunnen reageren.