Akkerbouw

Achtergrond 149 x bekeken

Oplossingen voor naderende voedselcrises

Natuurlijk heb ik niet dé oplossing voor een voedselcrisis. Het beste is een combi van respect voor de plaatselijke omstandigheden en langetermijnvisie.

Natuurlijk heb ik niet dé oplossing voor een voedselcrisis. Ik som even de reflexen op waarin hulpbieders schieten. Elk van deze varianten kent zowel felle verdedigers als honende critici, maar het beste is denk ik een combinatie waarin respect voor de plaatselijke omstandigheden en langetermijnvisie bepalend moeten zijn.

Voedselhulp

Sturen van voedselhulp. Arme landen die kampen met chaos, droogte en watersnood zullen die hulp verwelkomen om zo politieke tegenkrachten en broodoproeren te voorkomen. Groot nadeel van voedselhulp is dat de regionale landbouw oneerlijke concurrentie ondervindt van het (goedkoop) aangevoerde voedsel. Kunnen ze een keer profiteren van de hogere prijzen, wil niemand het kopen omdat het bij de uitdeling om de hoek gratis te krijgen is.

De profeten van de genetisch gemodificeerde landbouw zitten ook in deze categorie. Ze denken dat de wereld alleen gevoed kan worden met de nieuwe gewassen, omdat die een hogere opbrengst geven. Door die hogere opbrengst blijft er meer over om als voedselhulp weg te geven. Ze vergeten dat de hulpvragers die nieuwe gewassen helemaal niet kunnen telen omdat ze te duur of te specifiek zijn, of te veel kans op mislukking hebben. Het is een tragisch misverstand te denken dat voedselschaarste opgelost moet worden door in rijke landen meer voedsel te verbouwen.

Subsidies

Subsidiëren van kunstmest en bestrijdingsmiddelen. Subsidie werkt niet structureel, maar kan wel de afhankelijkheid van buitenlandse voedselhulp tijdelijk voorkomen. Het zou de eerste keer niet zijn dat de landbouw instort als de subsidie ophoudt. Het druist trouwens ook in tegen het vrijemarkt-principe van veel liberalen. Eerlijke verdeling valt of staat met goed leiderschap. Volgens berichten heeft subsidie in Malawi geholpen. Dat land is van een hulpbehoevend land veranderd in een graanexporterend land. In het bericht schemert overigens door dat een groot deel van de meeropbrengst op het conto van de regen geschreven kan worden.

Gewone salariëring

Uit een reactie op mijn vorige weblog blijkt dat het misschien een goed idee is om ‘in die landen’ normaal te betalen. De multinationals slaan zich er wel voor op de borst dat ze beter betalen dan de lokale werkgevers, maar de manier waarop mensen van hun land gejaagd worden als er een ertsmijn, olieboring of CO2-bos gepland is, lijkt nergens op. Een nette onteigening zou al een stuk schelen. (volgende week oplossing 4 t/m 6)

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.