Akkerbouw

Achtergrond 329 x bekeken 1 reactie

Van woeler naar ploeg

De redactie stelde vragen over een foto van een Afghaan die zijn land bewerkt met een span koeien. Dat zet de blogschrijver ertoe met een smid te sleutelen aan de gebruikte subsoilers.

Ik zond een paar foto’s voor bij een nieuwe weblog naar Boerderij. Daarop volgden wat mailtjes van en naar de redactie over deze foto die ook als wallpaper geplaatst wordt. Op de foto zie je een boer in het district Ruy I Duab in Zuidelijk Samangan (zie kaartje) in de Hindu Kush-bergen. Het vlakke land ligt daar op ongeveer 2.600 meter hoogte, de heuvels in de achtergrond zijn snel 4.000 meter hoog. Jaarlijks valt er hoogstens 300 millimeter regen.

Als uit de tijd van Abraham

De mensen die hier wonen zijn Tataren, mensen die oorspronkelijk met Timoer Lenk uit Oezbekistan kwamen. Timoer de manke is een grote veroveraar in de klasse van Alexander de Grote en Dzjengis Khan, maar hij is minder bekend.
De mensen hier spreken geen Tataars meer, maar Dari, een Perzisch dialect. Als je in deze streek rondreist en bij de mensen op bezoek gaat, dan is het alsof je bij de stamvader Abraham uit Ur der Chaldeeën op visite bent. Mannen rijden rond op paarden. Die had Abraham destijds niet, maar voor de rest klopt de vergelijking aardig.

Telen van tarwe valt in de bergen tegen

In deze valleien worden tarwe, Alexandrijnse klaver en sinds kort ook aardappelen geteeld. Grappig genoeg zijn er ook wat stukjes natuurlijk grasland dat er uitziet als de Oostenrijkse Almen. Daar telen de boeren hooi.
In de bergen wordt tarwe zonder irrigatie geteeld, dat in 20 procent van de jaren niets oplevert, in 40 procent het zaaizaad plus een beetje meer en in 40 procent van de jaren een oogst van tussen de 500 en 800 kilo per hectare. Dat is niet om over naar huis te schrijven en het zou beter voor boer en milieu zijn om gras te telen. Maar er is geen graszaad en het gras dat oorspronkelijk aanwezig was, is uitgeploegd en -gegraasd. Daarom was de gedachte: toch maar eens proberen of je hier gras kunt zaaien als gewas. Dat zaad is inmiddels onderweg uit Kazachstan.

Sleutelen met de plaatselijke smid

De ploeg waarmee de man op de foto werkt is om precies te zijn een subsoiler of woelpoot. Hier wordt dus niet kerend geploegd. Als ik meer tijd had en hier langer zat per inzet, zou ik eens met een plaatselijke smid willen klooien om te kijken of je er geen ridger van kunt maken en op die manier contour bunds in de bergen ploegen. In het geultje achter het ruggetje dat dan ontstaat, kun je prachtig wat graszaad strooien. Het geultje stuurt regenwater iets meer, laat het gerichter de grond in trekken in plaats van snel van het land te stromen. Dat kan net het verschil maken tussen wel en niet kiemen en groeien.

Geultjes waterpas op de helling

Die geultjes moeten waterpas op de helling liggen, anders is het middel erger dan de kwaal! We gebruiken daar een A-frame met een touwtje met een steen voor, die als de poten even hoog staan netjes over het midden van het streepje door de A loopt. Zie de foto van een kluitje boeren die ik het uitlegde. Eentje zei meteen: ,,Waarom heb je niet langere stokken genomen, dan ben je sneller aan de overkant!”
Die boer begreep het, want je keert dat ding dus steeds om rond één poot een stukje verder, en steekt daar dan weer een piketje in de grond. Dit voorbeeld ziet er klungelig uit, maar mijn 'agronoom' had er geen gemaakt, er waren geen spijkers en dan improviseer je maar wat. Maar goed, ze snapten in ieder geval het principe.

Ik denk dat ik toch maar eens een middag met een smid ga zitten prutsen.

Download als wallpaper »

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Henk

    Prachtige weblog, ik krijg steeds meer bewondering voor je werk!

Of registreer je om te kunnen reageren.