Akkerbouw

Achtergrond 327 x bekeken 1 reactie

Zeer luxe auto als onderpand

De Kazach komt in geldproblemen nu een half miljoen aan directe kosten niet gedekt wordt door de opbrengst van tarwe en saffloer. Hij verpandt zijn auto om verder te kunnen.

De Kazak komt nog steeds even positief en vol goede moed bij me. Hij klaagt wel over de opbrengst van niks. Dan neem ik ook geen blad voor de mond. “Man, een Nederlandse akkerbouwer en ik hebben je meteen toen de oogst problematisch begon, allerlei praktische mogelijkheden gegeven om het verlies flink omlaag te brengen bij de saffloer. Toen was het echt nog niet te laat. Maar jij en je managers gooien er met de pet naar.”

Oogst saffloer maand te laat gestart

“En ik heb je in augustus gezegd, toen ik op je velden stond, dat je moest beginnen met de oogst, omdat de zaden droog waren. Langer wachten zou leiden tot springen van de zaaddozen. En wat zei je toen? Ja, dat je volgende week zou beginnen. Je manager stond erbij en zei ook ja. En wat deed die manager? Hij begon pas een maand later. En je zegt dat je manager nog leeft? Nou, het eerste wat ik had gedaan was hem de saffloer door zijn keel duwen.”

De Kazak ging daarop vol emotie en gebarend met de handen door de knieën. “Ja, maar hoe vaak heb ik je al niet gevraagd om in mijn gebied te gaan wonen? Altijd vroeg ik het je. Je hoefde er alleen maar te zijn en kijken dat het gebeurt en dat het goed gebeurt.

Maar altijd zeg je nee. Want de 40.000 hectare liggen aan de Chinese grens, 500 kilometer van Almaty. En er is geen school die volgens jou deugt voor je kinderen. Je denkt dat je ze dan beter meteen naar de gevangenis kunt sturen, want daar leren ze toch niks als ondeugd. En ondertussen ga ik er naar de knoppen, failliet. En je bent mijn partner in de saffloerexport naar Nederland. Hoe lossen we dit nu op?”

Naar de bank voor hulp

De Kazak heeft een contract om 3.000 ton naar Nederland te exporteren, maar bij lange na niet genoeg saffloer. Hij plande om 2.000 ton te kopen aan de andere kant van Kazachstan tegen Oezbekistan aan. Maar nu moet hij bijna 3.000 ton kopen. “Hoe kan ik dat kopen als ik alleen maar verlies heb op mijn eigen bedrijf?, vraagt hij mij.
Ik zeg hem naar de bank te gaan met een eerlijk business- en handelsplan. Daar geeft elke bank geld voor. De contracten heeft hij immers al. De koper is vertrouwd in de handelswereld, dus dat kan ook geen probleem opleveren.

Woekerkrediet

Hij heeft uiteindelijk dat stuk ijzer als onderpand gegeven. Hij kreeg in ruil daarvoor geen normaal krediet, maar een snelkrediet. De bank wil dat maar wat graag, want die geeft dan 30 procent van de waarde van de heilige koe. De bankmanager vroeg hem of hij nog meer van die dure zeepkisten had, want daar wilde hij wel eenzelfde constructie mee aangaan.

Het mooie voor de bank is dat als de Kazak niet op de dag af terugbetaalt, een medewerker of vriendje of vriendinnetje van de bankdirecteur een mooie auto heeft voor maar 30 procent van de waarde. Daarom hebben bankdirecteuren hier verscheidene garages, en ik alleen maar mijn garage in de verhuur!

Probleem op schimmige manier toch opgelost

Het geld is dus rond. Nu is het de vraag nog hoe hij 3.000 ton saffloer gekocht en betaald krijgt. Het geld zit daarna vast in de saffloer en in transportkosten eer het in Nederland is en betaald. En dat is inderdaad een hele bom geld die lang vast zit. Het lijkt allemaal ondertussen op de Kazachse manier opgelost via vrienden en gedraai.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    rick

    Er is dus niets veranderd...

Of registreer je om te kunnen reageren.