Akkerbouw

Achtergrond 237 x bekeken 1 reactie

Alarm!

Ik wilde maandag het loof branden, zoals ik schreef in mijn vorige weblog, maar in een paar dagen had de phytophthora helemaal in zijn greep. Ik heb ze nog voor het weekend gebrand.

De buurman had ook al alarm geslagen en gelukkig was ik met de brander bezig toen hij aankwam met een LTO-bestuurslid om te kijken. Ze zeiden: ‘Als het mijn aardappels waren, zou ik niet meer lekker slapen’. Waarschijnlijk hebben ze ervaring met vatbaardere rassen, want ik slaap net zo lekker als anders.

Branden

Het andere perceel, van het ras Remarka, is in principe nog minder vatbaar, maar was ook al aangetast. Het gewas ziet er heel vitaal uit. Uit ervaringen met proefrooiingen uit mijn pootgoedtijd weet ik, dat het wel anderhalve ton per dag kan groeien. Het zou in een week kunnen uitgroeien tot wel 25 ton per hectare.

Maar de brandnorm is al gehaald. De planten hebben nu eens één aangetast blaadje, dan weer vijf, en sommige wel tien. Omgerekend haal ik de 2.000 blaadjes per 100 m2. Het is eeuwig zonde om nu te branden. De opbrengst is krap 12 ton. Toch heb ik de phytophthora vandaag doodgebrand. Dit jaar is een verloren aardappeljaar.

Kritiek

De felle reacties dat biologische boeren maar wat aanklooien vind ik erg gemakkelijk. Al zeer vroeg hoorde ik dat gangbare percelen phytophthora hadden, ondanks het Masterplan Phytophthora. Het geeft geen pas om wild om zich heen te wijzen naar schuldigen. Het zit in de lucht en we hebben er allemaal mee te maken.

Iemand beweerde dat in een land aan de Noordzee geen bioaardappelen zouden mogen groeien. Waar is het gezonde zelfonderzoek? Volgens mij is het tijd om je af te vragen of je in dit land zulke vatbare rassen moet telen dat ze al phytophthora in de knol hebben als je het nog niet eens ziet in het blad.

« vorige | volgende »

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Gerard Bos

    Dat biologische telers risico nemen met hun eigen gewas, daar heb ik vrede mee. Maar dat zij voor hun eigen financiële gewin de teeltduur van in het loof en in de stengel door phytopthora aangetaste aardappelen proberen te rekken, en daarmee een enorme besmettingsbron zijn voor hun collega telers, vind ik niet kloppen. Als gangbare teler heb ik 2 biologische telers in de buurt van mijn percelen aardappelen. Geen van beide telers heeft mij uit eigen beweging verteld hoe de situatie er voorstaat. Dat de situatie niet al te best is was voor mij geen verrassing. Na enig doorvragen, vertelde de ene teler mij dat hij al een “haardje” met wat stengelphytopthora had verwijderd, en dat er toch ook al, verspreid over het hele perceel, besmette blaadjes aanwezig waren. De andere “biologische” teler, had een week geleden nog niets in zijn perceel gevonden, maar heeft sindsdien al wel 2 keer gespoten met de bladmeststof Koperoxychloride 50 %. Als fungicide heeft dit middel Koperoxychloride 50 % geen toelating, ook niet in de biologische teelt, maar als bladmeststof is er geen toelating of registratie vereist. Ik heb overigens nog nooit gehoord van kopergebrek in aardappelen, en zeker niet op onze vruchtbare poldergrond. Afgezien van de discussie over de milieubelasting van Koperoxychloride 50 %, en het voor de gek houden van de biologisch consument, vraag ik mij nu af wat het beste is voor mijn eigen aardappelteelt. Persoonlijk denk ik, en hoop ik, dat beide percelen zo snel mogelijk onder de phytopthora vliegen, en snel de normen halen om ze dood te moeten branden. Hoe sneller beide percelen zijn doodgebrand, hoe eerder ik weer kan overgaan tot een normaal schema van fungicide inzet, in plaats van extra inzet van Fubol-Gold, en combinatietoepassingen van Curzate M en Shirlan, om mijn aardappelen tegen deze hoge phytopthora druk te beschermen. Mijn ervaring van de afgelopen jaren leert mij, dat dit het beste is, voor het milieu, en voor mijn portemonnee.

Of registreer je om te kunnen reageren.