Dit blijkt uit onderzoek van Schothorst Feed Research in opdracht van het Productschap Zuivel (PZ).
Verlaging van het fosforgehalte in het voer kan financieel gunstig zijn omdat het ook de kosten voor mestafzet kan verlagen. Een gevaar bij een te grote verlaging van het fosforgehalte is dat hierdoor acute pensverzuring optreedt. Uit onderzoek van Schothorst Feed Research komt echter naar voren dat dit gevaar onder de huidige Nederlandse praktijkomstandigheden feitelijk niet aan de orde is. Verlaging van het fosforgehalte tot 15 procent onder de nu gehanteerde norm zal daar volgens de onderzoekers van Schothorst nog weinig aan veranderen.
Zouden gezondheidsproblemen optreden door te lage fosforgehalten in het voer, dan lijken oudere verse koeien daar het meest gevoelig voor te zijn en niet de verse vaarzen.
Structuurarm rantsoen
De onderzoekers van Schothorst constateren dat bij de fosforvoorziening aan melkkoeien onderscheid moet worden gemaakt in twee stromen: de fosforvoorziening aan de pensmicroben van de koe en de fosforvoorziening aan het dier zelf. Beperking van de eerste fosforstroom lijkt het eerst tot problemen te leiden, omdat de pensmicroben bij een fosfortekort minder effectief worden. Dat leidt tot een minder goede opname van fosfor en vervolgens tot lagere productieresultaten en gevaar van pensverzuring.
Gebruik van een relatief structuurarm rantsoen (zoals in Nederland op toch nogal wat bedrijven wordt toegepast) heeft eerder problemen tot gevolg dan een structuurrijk rantsoen. Daaruit wordt door het herkauwen meer fosfor opgenomen. Bij de krachtvoergrondstoffen levert vervanging van bijvoorbeeld maisgluten, palmpitschilfers en tarwegries door bietenpulp, lupine, citruspulp en sojaschroot ook een lager fosforgehalte en dito fosfaatuitstoot op.
