Het is een vreemde wereld. We hebben een nieuwe voermengwagen gekocht. Er zit een vernuftige weeginstallatie op, die de verschillende mengrecepten omzet in stap-voor-stap laadinstructies voor de tractorista: zoveel kilo mais, zoveel kilo krachtvoer. Ook kunnen we de gegevens van de gewogen hoeveelheden en uitgereden hoeveelheden achteraf uitlezen.
Het is dus bedoeld om het voeren eenvoudiger en minder gevoelig voor fouten te maken. Maar zoals vaak is het in het begin vooral ingewikkelder. Om de software werkend te krijgen kostte moeite, dus de helpdesk gebeld. De software is Amerikaans, de Europese agent zit in Nederland en de helpdesk dus ook.
En hier begint het: een Engels sprekende persoon neemt op, het blijkt een Portugees te zijn. Hij instrueert Wout een programmaatje te downloaden. Na installatie van dat programmaatje kan de Portugees opeens vanaf zíjn computer in onze computer kijken en werken.
Dat komt nog handig uit, want onze Windows-versie is een Portugese. Hij laat de muis over het scherm bewegen en manipuleert de software voor de weeginrichting. Omdat het toch weer wat langer duurt dan verwacht, wordt de telefoon erbij neergelegd. De Portugees typt iets op het scherm als hij wil communiceren, daarna kan Wout in hetzelfde schermpje een antwoord typen.
Dus hier zit een Nederlandse boer in Portugal te kijken hoe een Portugees vanuit Nederland zijn computer manipuleert. En dit alles is bedoeld om een Amerikaans programma werkend te krijgen op een Hollandse voermengwagen die in Spanje is gekocht en gebruikt gaat worden door een Braziliaanse werknemer.
Wout moet lachen omdat het allerlei vragen bij hem oproept: ,,Zou de Portugees even tussendoor via onze computer gaan internetten? Gaat hij data uit het managementprogramma koppelen? Zit hij wel echt in Nederland? Ik kan dit dus ook net zo goed in Nederland gaan doen straks.”
Het toont heel mooi de (on)mogelijkheden voor het op afstand managen van een bedrijf. Hoe technisch steeds meer kan, maar het praktisch toch altijd nét niet werkt.
