In ons dorpje (50 huizen) hebben we drie cafés, en iedere dag weer zijn die rond lunchtijd goed gevuld. Tussen half een en twee uur, half drie ligt het openbare leven stil. Voor een bedrag tussen de 4 en 10 euro kun je een prato de dia krijgen, de dagschotel.
Van veevoer naar de dagschotel
Vanmorgen waren de mannen van de voerleverancier hier. Het rantsoen van de melkkoeien is weer helemaal doorgerekend. Zo´n gesprek begint technisch, over de resultaten en hoe het beter kan. Het optimalisatieprogramma op de laptop wordt gebruikt om de optimale samenstelling te bepalen. Aan het eind van het gesprek gaat het over de prijs.
Toen liep het al tegen lunchtijd, dus zijn we met zijn allen naar Amorim, het lokale café-restaurant gelopen. Er is geen menukaart, maar we weten inmiddels ook wel wat Michelina, de vrouw van Amorim, zoal kookt.
De dagschotel vandaag was gestoofde varkenswang. Wij kozen gegrild vlees, dat met friet en sla in grote schalen op tafel komt. Erbij een aardewerken kruik met vinho tinto. Saúde!
Portugese meisjes versieren
Na afloop een lekker zoet toetje en een piepklein, maar supersterk kopje koffie. Tijdens zo'n maaltijd raak je vanzelf verbroederd, met elkaar, en met de hele wereld. Behalve de melksector, de economie, het voetbal hebben we ook het leven even doorgenomen. En onze stagiair Mark heeft tips gekregen over hoe hij Portugese meisjes kan versieren. Een goede gewoonte, tijd voor de lunch.
