Het is Dierendag. Ik denk niet dat dat voor boeren veel betekent. Veehouders moeten hun dieren iedere dag goed verzorgen. Immers, een koe die niet lekker in haar vel of klauwen zit, geeft minder melk, een varken waar het niet zo goed mee gaat groeit minder hard. Dierenwelzijn is ook economisch in het belang van de boer, dat is nooit anders geweest. Hoe anders is dat bij de burger met zijn hond of kat. Daar is een minder sterke (want niet economisch aangejaagde) prikkel om altijd goed voor het dier te zorgen. Dierenliefde alleen blijkt niet altijd garanties te bieden voor goede zorg. Daarmee is de commerciële Dierendag vooral een vehikel om honden- en poezenbezitters schuldgevoel aan te praten en extra kluiven of een duur blikje vis af te troggelen.
Verburg en de jacht
Van de poezen schakel ik over naar minister Verburg en de jacht. Daar is-ie weer. Gister schreef ik nog dat ik niet warm word van alle vormen van jacht. Wat heeft onze Gerda nou gedaan? Afgelopen weekend stond er een groot interview met haar in de weekendbijlage van de Volkskrant, het Volkskrant Magazine. Voor boeren bevatte het weinig nieuws. Het was een overwegend gezellig verhaal over een vrouwelijke minister met boerenroots, die hardloopt en die het belangrijk vindt dat de burger en zeker kinderen meer voeling krijgen met de natuur en met boeren. Maar de Partij voor de Dieren vond een steen des aanstoots.
Verburg raakt twee gevoelige zenuwen tegelijk
Verburg wist namelijk wel een voorbeeld hoe je kinderen verbondenheid met de natuur kan bijbrengen: “Laat ze maar eens een haas vangen die ze ’s avonds kunnen opeten.” Een beetje curieus is dat voorbeeld misschien wel, in het huidige maatschappelijke klimaat. Verbondenheid is immers meer dan datgene waarmee je je verbonden voelt afschieten en oppeuzelen. De meeste mensen hebben nooit gejaagd. Verburg trad hier als minister op twee schrikdraden in onze cultuur tegelijk: op de gevoelig liggende jacht en op die van dierenwelzijn. Nee, er waren misschien handiger voorbeelden geweest. Dus weer een puntje voor de PvdD? Mwah, die dierenpartij bakt ze meteen wel erg bruin: de minister zou aanzetten tot stropen. Kijk, en hier zien we met deze turbokommaneukerij weer een bekend euvel bij de dierenbeweging: de hysterie ligt op de loer. Ze weten toch niet altijd hoe een koe een haas vangt.
auteur: Joost Beekman
