Robbert Krol (24) heeft samen met zijn ouders een akkerbouwbedrijf van 130 hectare met daarnaast een pluimvee- en loonwerktak. De aardappelopslag in zijn suikerbieten pakt Krol aan met een gecombineerde stroken- en rijenspuit.
Foto’s: Jan Sibon, tekst: Luuk Meijering

De combinatie heeft twee middelentanks om in één werkgang twee middelen te kunnen spuiten. Opvallend is de in bedrijfskleuren gespoten trekker.

De strook tussen de bietenrijen bespuit Krol met glyfosaat, de bietenrijen pleksgewijs met metamitron. Metamitron doodt bij een voldoende hoge concentratie de aardappelopslag en laat de bieten staan.

De aardappelopslag komt pleksgewijs voor. De meeste opslag staat op de lichtere plekken in het perceel. Daar is het bij het rooien lastig om voldoende grond op de rooier te houden.

Iedere spuit heeft een eigen bedieningskast. De rijenspuit met metamitron zet Krol met een schakelaar aan of uit. Hij bepaalt zelf waar het wel of niet de moeite waard is om te spuiten.

De gecombineerde spuit hangt in de fronthef van de trekker en neemt 12 rijen tegelijk mee.

Krol monteerde de beschermkappen aan een bestaand Zibo-schoffelframe. Het ombouwen van schoffel naar spuit kost hem een halve dag werk.

De spuitdop voor de rijenbespuiting is aan de kap gemonteerd en raakt precies het deel tussen de twee afschermkappen.

De afstelling van de afschermkappen luistert nauw. Ze moeten diep genoeg staan om blad dat er onderuit komt af te snijden. Als er één blad geraakt wordt met glyfosaat, gaat de hele plant dood. Staan de kappen te diep, dan gaat de hele machine wringen en loopt hij uit de rij. Vooral op bonte percelen is het lastig om een goed compromis te vinden.

Aardappelopslag gaat niet dood van de gebruikelijke LDS-onkruidbestrijding. Dat remt alleen de groei.